Kraina zabaw

Wykaz tekstów z działu ‘Zapoznawcze’ :)

Ilość uczestników: od 3 wzwyż
Potrzebne materiały: kartka i cos do pisania dla każdego
Wiek uczestników: podstawówka i wzwyż

Przebieg zabawy:

Na kartce każdy uczestnik rysuje swoją podobiznę, ulubione zajęcie i ulubioną potrawę. Kartki nie podpisujemy. Następnie podchodzimy do wybranej przez siebie osoby, przypominamy swoje imię, wymieniamy się kartkami i opowiadamy sobie wzajemnie to, co zawierają rysunki. Następnie rozstajemy się, szukamy kolejnej osoby i zaczynamy „plotkować” mówiąc imię osoby, od której dostaliśmy kartkę, pokazując ją z daleka palcem i przekazując znane sobie informacje. Następuje wymiana kartek i informacji. Podchodzimy do następnego uczestnika i plotkujemy już na temat innej osoby itd. Prowadzący przerywa w pewnej chwili zabawę i poleca znaleźć właściciela trzymanej przez nas aktualnie kartki. Przy oddawaniu należy powtórzyć usłyszane informacje-plotki.

Kartki można teraz podpisać i umieścić gdzieś w budynku.

Ilość uczestników: od 3 wzwyż
Potrzebne materiały: nic specjalnego
Wiek uczestników: od 3 lat

Przebieg zabawy:

Uczestnicy siedzą w kręgu. Prowadzący chodzi wewnątrz w takt skandowanego przez grupę jego imienia: „to Darek, to Darek, to Darek… W tym czasie wskazuje następną osobę, która podchodzi do niego, kładzie mu ręce na ramiona i idą dalej. W tym czasie wszyscy wypowiadają imię „nowego wagonika” skandując tak, jak poprzednio. Kolejno zapraszane osoby wchodzą do środka i tak powstaje pociąg.

Ilość uczestników: od 3 wzwyż
Potrzebne materiały: kartka i coś do pisania dla każdego
Wiek uczestników: podstawówka i wzwyż

Przebieg zabawy:

Każdy obrysowuje swoją dłoń i wpisuje w nią swoje imię i np.: ulubione zajęcie, nazwę swojej szkoły, klasę… Po skończonej zabawie arkusze przyczepiamy do ściany.

Ilość uczestników: od 3 do 25-30 najlepiej
Potrzebne materiały: maskotka
Wiek uczestników: podstawówka i wzwyż

Przebieg zabawy:

Animator bierze jakiś przedmiot i mówi „Mam na imię… np.: Monika, a to tutaj to krokodyl” i podaje go następnej osobie. Osoba, do której się zwrócił, bierze od niego ten przedmiot i mówi „Nazywam się… np.: Tomek, to jest krokodyl, dostałem go od Moniki. Następne osoby, biorąc przedmiot muszą powtórzyć imiona wszystkich poprzednich osób. Jeżeli graczy jest zbyt wielu, to możemy wymienić imiona tylko pięciu lub dziesięciu graczy przed nami.

a)

Ilość uczestników: od 3 do 25-30 najlepiej
Potrzebne materiały: Małe karteczki, długopis dla każdego
Wiek uczestników: podstawówka i wzwyż

Przebieg zabawy:

Każdy pisze na kartce swoje imię w ten sposób że wpisuje tylko pierwszą literę, a pozostałe zastępuje kreskami np.: B _ _ _ _. Następnie podchodzimy do innej osoby i próbujemy odgadnąć pełne brzmienie jej imienia. Zgadująca osoba może podać jedną literę, jeśli trafiła, może próbować dalej, jeżeli nie, to idzie do następnej osoby. Po pewnym czasie może jeszcze raz podjąć próbę odgadnięcia. Dwie osoby, które odgadły swoje imiona podają sobie ręce i udają się na poszukiwanie nowych znajomości.

b)

Ilość uczestników: od 3 do 25-30 najlepiej
Potrzebne materiały: nic specjalnego
Wiek uczestników: podstawówka i wzwyż

Przebieg zabawy:

Siedzimy w kręgu. Każdy po kolei mówi swoje imię i dodaje jakąś rzecz, zwierzę, roślinę na pierwszą literę jego imienia, przy czym wykonuje gest pokazujący tą rzecz. Np. Artur jak arbuz (i pokazuje rękoma, jak wygląda arbuz), Rafał jak rosołek (pokazuje jak je zupę). Kolejne osoby powtarzają wszystkie poprzednie porównania i dodają swoje.

Ilość uczestników: od 3 do 25-30 najlepiej
Potrzebne materiały: piłka (ew. kłębek wełny)
Wiek uczestników: podstawówka i wzwyż

Przebieg zabawy:

Prowadzący mówi jak ma na imię i rzuca coś (może to być maskotka, piłka, rolka papieru toaletowego) do kogoś, mówiąc przy tym imię tej osoby. Kolejna osoba mówi od kogo dostała przedmiot, jak ma na imię i do kogo rzuca. I tak dalej. Można do zabawy dodać również inne informacje, np. wiek, zainteresowania, itp.

Ciekawym wariantem tej zabawy jest rzucanie kłębka wełny tak, że pierwsza osoba trzyma jej koniec, a każda kolejna też łapię wełnę tworząc przy tym swoistą sieć. Zwijać można w ten sam sposób, z tym że, trzeba to robić w dokładnie odwrotnej kolejność, żeby się nie poplątać…

Ilość uczestników: od 3 do około 25-30 nalepiej
Potrzebne materiały: nic specjalnego
Wiek uczestników: podstawówka i wzwyż

Przebieg zabawy:

Ta zabawa należy do zabaw na zapoznawanie się, przełamywanie pierwszych lodów. Zabawami tego rodzaju warto rozpoczynać pogodne wieczory.

Każdy mówiąc swoje imię pokazuje na sposób pantomimiczny jakąś czynność, która jest dla niego charakterystyczna. Na przykład Kasia lubi czytać książki, więc mówiąc swoje imię „Kasia” pokazuje gest czytania książek. W ten sposób kolejno wszyscy się przedstawiają, mówiąc swoje imię i pokazując swój indiański znak. Aby zabawa nie nudziła, nie powinno bawić się w nią więcej niż 20 osób. Jeżeli grupa przewyższa tę liczbę, można ją podzielić na mniejsze podgrupy.

Ilość uczestników: im więcej, tym lepiej
Potrzebne materiały: nic specjalnego
Wiek uczestników: podstawówka i wzwyż

Przebieg zabawy:

To jedna z zabaw „na początek” – czyli pomagająca zapoznać się ze sobą uczestnikom np. rekolekcji. Dzięki tej zabawie łatwo zapamiętamy, skąd jesteśmy.

Najpierw musimy uruchomić swoją wyobraźnię i ustalić, że cała przestrzeń, wokół której zebrani są uczestnicy pogodnego wieczoru, stanowi Polskę. Ustalamy strony świata (mogą być to rzeczywiste strony, chyba że kształt sali, w której odbywa się pogodny, na to nie pozwala) i zaczynamy ustawiać się na wyobrażonej mapie Polski – każdy w tym miejscu, gdzie leży miejscowość, z której przyjechał. Najlepiej, gdy jedna osoba kieruje całym ustawianiem i idąc na przykład od północy ku południu zaprasza po kolei poszczególne osoby do stawania na właściwym miejscu.

Najlepiej oczywiście zabawa wyjdzie, gdy uczestnicy pochodzą z całej Polski, można jednak budować mapę nie Polski, a np. w skrajnej sytuacji plan miasta. Jeśli część uczestników (zazwyczaj niewielka) pochodzi spoza Polski, też znajdzie się dla nich miejsce na mapie – trzeba tylko określić miejsce i kierunek „zagranicy”.