Kraina zabaw

Wykaz tekstów z działu ‘Ruchowe’ :)

Ilość uczestników: co najmniej 2, najlepiej 7-10
Potrzebne materiały: brak
Wiek uczestników: od 3 lat

Przebieg zabawy:

Kto nie zna tej zabawy? Na przestrzeni lat powstało wiele jej wariantów, jednak jej sens sie nie zmienił. Ktoś liczy z zamkniętymi oczami, inni się chowają. Liczy, jeśli jest to mała powierzchnia – np. dom, najlepiej do 20. Jeśli jest to przestrzeń otwarta lub wielki budynek, wtedy do 40-70. Przysłowiowe 100 to zdecydowanie za dużo, chyba, że ktoś liczy z prędkością światła – jeden na sekundę wystarczy. Po odliczeniu woła głośno „szukam!”, po czym szuka uczestników. I tutaj, w zależności od wczesniej ustalonych zasad: albo klepie w zaklepywankę, wołając „Raz, dwa, trzy, imię i gdzie jest dana osoba”, np. „Raz, dwa, trzy, Kasia za drzewem”. Osoba zaklepana jako pierwsza zostaje w następnej rundzie szukającym, chyba, że sama zdąży się zaklepać. Inny wariant – pochowani nie ruszają się, czekają na znalezienie, a pierwszy znaleziony zostaje w następnej rundzie szukającym. Zabawa trwa tak długo, jak tylko mają ochotę uczestnicy, pamiętać jednak należy, że trzeba skończyć daną rundę.

Ilość uczestników: 15 osób
Potrzebne materiały: chustki do zawiązania oczu
Wiek uczestników: od 8 lat

Przebieg zabawy:

Policja musi złapać groźną szajkę i błądzi po omacku, niemniej przy odrobinie szczęścia i zręczności stopniowo wszyscy gangsterzy wpadają w jej sidła. Jedna osoba z grupy jest policjantem, w zależności od wielkości grupy dochodzi jeszcze 3-7 gangsterów. Pozostali tworzą wielki krąg – podziemie. Policjant i gangsterzy schodzą do podziemia, a więc do wewnątrz koła. Policjantowi zawiązuje się oczy. Teraz zaczyna się zabawa: Policjant i gangsterzy poruszają sie ostrożnie po podziemiu. Grupa krzyczy trzykrotnie: „Tu policja, zaraz was złapiemy!”. Po trzecim okrzyku gangsterzy nieruchomieją ze strachu. Teraz do akcji wkracza policjant i próbuje – będąc niewidomym – złapać gangsterów. Gdy mu to się uda, złapany gangster zostaje policjantem i razem usiłują złapać kolejnego gangstera. Kiedy wszyscy gangsterzy zostaną złapani, zabawa zaczyna się od nowa. W trakcie polowania na gangsterów policja przyjmuje chętnie pomocne wskazowki dotyczące kierunków.

Uwagi: Gra rozwija motoryczną koordynacje i współdziałanie kilku uczestników. Może posłużyć do odprężenia i stymulacji grupy. Prowadzący powinien uczestniczyć jako członek podziemia.

Ilość uczestników: co najmniej 10
Potrzebne materiały: rękawiczka/talarek
Wiek uczestników: od 6 lat

Przebieg zabawy:

Uczestnicy zabawy tworzą krąg. Jeden z nich stoi na środku. Rękawiczka bądź talarek wędruje od jednego do drugiego uczestnika. Rękawiczkę/talarek trzyma się za plecami w taki sposób, aby osoba będąca w centrum kręgu nie mogła jej łatwo odkryć. Jeżeli jednak zauważy, wskazuje na uczestnika mającego w ręce przedmiot.

Uwagi: Zabawa uczy koncentracji, uwagi i szybkiego reagowania. Po kilku nieudanych próbach należy zmienić osobę w środku – zbyt długi pobyt tam nie bawi nikogo. Prowadzacy powinien włączyć się do zabawy. Można w trakcie śpiewać piosenkę: „Jak wesoło, gdy talarek krąży wkoło, talar tu, talar tam, talareczek tu i tam”.

Ilość uczestników: co najmniej 2 grupy liczące 10-20 osoób
Potrzebne materiały: baloniki w tylu kolorach, ile jest grup, po jednym dla każdego
Wiek uczestników: od 6 lat

Przebieg zabawy:

Grupę dzielimy na dwie drużyny i wszyscy otrzymują po baloniku, każda drużyna w innym kolorze. Ponadto każda drużyna otrzymuje kosz lub pudło na zrabowane skarby. W chwili rozpoczęcia zabawy obie druzyny stają na przeciwko siebie pod ścianami pustego pomieszczenia. Na start, drużyny usiłują ukraść przeciwnikom baloniki, broniąc równoczesnie swoich! Celem jest włożenie jak najwięcej nieuszkodzonych baloników przeciwników do swojego kosza. Tam są bezpieczne. Zabawa kończy się, gdy nikt już nie ma balonika w ręce. Następnie liczy się skarby.

Ilość uczestników: co najmniej 10
Potrzebne materiały: brak
Wiek uczestników: od 6 lat

Przebieg zabawy

Wstawać samemu to proste (Śpiochy będą teraz mocno protestować). Wstawanie we dwójkę jest już jednak nieco trudniejsze. W tym celu dwaj uczestnicy ustawiają się do siebie plecami i splatają się skrzyżowanymi ramionami. Potem powoli siadają na podłodze i wyciągają nogi. Teraz trzeba znowu wstać. Zaczyna się „powstanie”. Najpierw ustawia się nogi pod kątem. Następnie obaj uczestnicy posuwają się plecami w gorę. To jeszcze było w miarę proste! Ale co, jeśli uczestników będzie 3, 4, 5… 10? Kto pobije rekord „powstania”?

Ilość uczestników: co najmniej 3
Potrzebne materiały: piłka
Wiek uczestników: od 5 lat

Przebieg zabawy:

Stojąc w kole uczestnicy rzucają z prowadzącym piłkę (łapią, jeśli mogą i odrzucają prowadzącemu), mówiąc kolory: żółty, zielony, czerwony itp., ale na kolor czarny nie wolno piłki złapać. Kto złapie – odpada z gry lub daje fant. Pod koniec gry wykupujemy fanty.

Wariant: zamiast fantów można grać na punkty – każdy udany prawidłowy chwyt i odrzut to punkt. Pod koniec zliczamy punkty i nagradzamy wygranego lub wymyślamy zadanie dla tego, kto uzyskał ich najmniej.

Ilość uczestników: co najmniej 5
Potrzebne materiały: brak
Wiek uczestników: od 5 lat

Przebieg zabawy:

Grupa zachowuje absolutną ciszę, w czasie której jeden z uczestników wypowiada dość głośno „dzień dobry”. Zadaniem jednego uczestnika, stojącego tyłem, jest rozpoznać, kto te słowa wypowiedział. Nie odwracając się, uczestnik ten wymienia nazwisko. Jeśli ma wątpliwości lub jest w grupie młodszych dzieci, może odwrócić się i wskazać, czyj głos usłyszał. Jeśli trafienie jest prawidłowe, wtedy zamieniają się miejscami.

Ilość uczestników: co najmniej 8
Potrzebne materiały: piłka/ki
Wiek uczestników: od 6 lat

Przebieg zabawy:

Dzieci biegną na wprost prowadzącego. Gdy wszystkie dzieci są w pełnym biegu, wówczas prowadzący rzuca jedną lub wszystkie piłki, ostrzegając: „Piłka parzy!”. Biegnący omijają je lub przeskakują. Po zebraniu piłek (które już ostygły) przez uczestników zabawy, prowadzący rzuca parzące piłki z przeciwnej strony.

Ilość uczestników: bez znaczenia
Potrzebne materiały: różnorodność powierzchni
Wiek uczestników: od 3 lat

Przebieg zabawy:

Na hasło „powódź” dzieci starają się zająć jakieś miejsce ponad powierznią, np. wchodzą na kamienie, trzepak lub w sali: drabinki, materac. Na hasło „powódź minęła”, dzieci schodzą i biegają swobodnie. Zabawa dobra jako rozgrzewająca na początek lub jako uspokajająca.

Ilość uczestników: optymalnie 20-25
Potrzebne materiały: brak
Wiek uczestników: od 5 lat

Przebieg zabawy:

Dzieci biegają w luźnej gromadce, naśladując bzykające muchy. Na sygnał „pająk” zastygają bez ruchu. Prowadzący wychodzi na łowy i mijając muchy, szuka poruszających się. Złapane zabiera do swej sieci. Zabawa trwa do wyłapania much lub ostatnia nie złapana zostaje pająkiem.

Uwaga: nie należy sztucznie przedłużać czasu bezruchu, raczej skupić się na tym, żeby utrzymały w tym czasie spokój i ciszę.